Logo deschakelbarendrecht.nl
Waar ken ik jou van?

Jan Bijsterbosch (65)

  •   631 keer gelezen

Waar kennen we jou van?

Ik ben de laatste dertien jaar directeur van Calvijn Groene Hart geweest. Sinds 1 oktober ben ik met pensioen. Hiervoor was ik vanaf 1978 docent biologie en informatiekunde, schooldecaan, leerjaarcoördinator en conrector op CSG Maarten Luther Rotterdam.
Ik heb tot de laatste dag fulltime gewerkt.

Hoe was het om in het onderwijs te werken?

Ik heb altijd met veel plezier les gegeven. Het was tijdens mijn studie biologie niet de bedoeling om docent te worden. Ik wilde iets met het onderzoek doen, maar daar was nauwelijks werk in.
Daarom liep ik stage op een school en dat beviel erg goed.
Ik heb veel geduld met de leerlingen, meer dan in mijn privéleven.

Wat ga je doen nu je met pensioen bent?

Eerst maar eens rustig aan doen. Ik ben medeauteur en eindredacteur van schoolboeken van een biologiemethode. Ik denk dat ik dit nog wel een jaar of vier zal blijven doen. Daarnaast houd ik van fotograferen. Ik heb net een nieuwe telelens gekocht en kijk ernaar uit om daarmee te gaan experimenteren. Ook ga ik meer tijd aan de kinderen en kleinkinderen besteden. En ik ben ooit begonnen om de stamboom van mijn familie uit te zoeken. Dat wil ik ook graag weer oppakken. Ik denk dat mijn tijd zo weer gevuld is.

Kom je vaak mensen tegen die jou 'ergens' van kennen?

Ik woon zelf in Hendrik-Ido-Ambacht, dus dat valt mee.

Hoe is jouw gezinssituatie?

Ik ben getrouwd met Nelleke. We hebben drie zonen en inmiddels acht kleinkinderen.

Wat is je mooiste jeugdherinnering?

Mijn middelbareschooltijd. Ik heb met veel plezier op school gezeten. Ook aan het volleyballen heb ik fijne herinneringen. Uiteindelijk heb ik dat veertig jaar gedaan.

Waar heb je voor het laatst heel hard om gelachen?

Mijn kleindochter van elf maanden moest overgeven. Ze spuugde haar vader onder en daarna riep ze 'eten'. Het eerste en enige woord dat ze kan zeggen.

Waar word je gelukkig van?

Mijn kinderen en de onbevangenheid van de kleinkinderen.

Waar ben je verdrietig om geweest?

In mijn tijd op Maarten Luther heb ik 25 keer meegemaakt dat er een leerling overleed. Dat hakt er iedere keer weer stevig in. Zo'n lege plek in de klas, het verdriet. Ook maakten we mee dat er een leerling werd doodgeschoten. Hier kwam ook de pers op af. Dat was heel naar.

Van wie krijg je inspiratie?

Van de leerlingen. Als ze goede vragen stellen waar ik ook niet meteen een antwoord op weet bijvoorbeeld.

Welke toekomstdromen heb je nog?

Genieten van mijn pensioen en de mensen om mij heen. Ook zou ik nog eens naar Australië willen om een achter-achternicht te bezoeken.
Mijn zoon is bij haar op bezoek geweest en heeft veel van het land gezien.
Dat lijkt me ook wel wat.

Welk talent zou je willen hebben?

Het zou leuk zijn als ik muziek kon maken, maar ik ben helemaal niet muzikaal.

Waar ben je trots op?

De leerlingen die hun diploma's halen. Ik heb daar toch weer een steentje aan bij mogen dragen.

Sport je ook?

Ik doe aan badminton en hardlopen. Als het natuurijs ligt, pak ik meteen de schaatsen. Heerlijk.

Wat zijn je angsten?

Ik was twee jaar geleden in Parijs voor een lang weekend om onze veertigjarig trouwdag te vieren. We kwamen net terug van een boottocht op de Seine toen we overal politie zagen. Het was de nacht van de aanslagen. We konden pas de volgende dag naar huis. Dat was een angstig moment.

Ook werd mijn kleindochter drie maanden te vroeg geboren. Ze moest acht weken lang de couveuse in. Dat riep ook angst op.

Wat vind je stom?

Asociaal gedrag in het verkeer en jongens die elkaar voor de gein stompen en slaan.

Wat staat er in het laatste WhatsAppje dat je kreeg?

Dat ging over het pannenkoekenrestaurant dat we hebben gereserveerd voor mijn verjaardag.

Wat is je favoriete quote?

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

Ook iemand opgeven voor deze rubriek? Mail naar astrid@baruitgeverij.nl

6 reacties
Meer berichten