Logo deschakelbarendrecht.nl
Foto:
Florian

Florian: kabouterhuisje

Ik zie mezelf nog zitten op m’n knieën. Turend door het kleine ruitje. Wat ik zag was een huiselijke woonkamer met banken, stoelen, kastjes en tafeltjes. Het grappige zat hem in de details: een asbakje op tafel of een krantje over de armleuning van de stoel. In het keukentje waren overal kopjes, bordjes en pannetjes te vinden en in de slaapkamer was het bed keurig opgemaakt. 

Natuurlijk ben ik je uitleg verschuldigd waar dit tafereel zich afspeelde: aan het einde van de straat waar ik woon, staat in de tuin van een ouder echtpaar het ‘kabouterhuis’ (zoals wij dat vroeger gekscherend noemden). Zo af en toe ging ik polshoogte nemen of de ‘bewoners’ van het huis dingen hadden veranderd (niet dat ik ook maar een seconde dacht dat er echt kabouters bestonden, hoor). De leukste momenten waren als de eigenaar (de ‘kabouterman’) van het ‘kabouterhuis’ in de schuur bezig was. Ik weet nog precies hoe het rook als je daar binnenkwam: een mengsel van verf, hout en terpentine. Vaak vroeg ik dan schoorvoetend (en na lang aarzelen) of ik de sleutel van het kabouterhuis mocht. En als ik samen was, liet ik het mijn zusje vragen (want ik had het de vorige keer al gevraagd) Op die manier kon je de voorgevel verwijderen en nog beter naar binnen kijken. Fantastische herinneringen!

Laatst liep ik ’s avonds samen met mijn zusje tijdens een van onze net-voor-de-avondklokrondjes (herken je ze?) langs de tuin met het kabouterhuis. Ik weet dat de eigenaar al een aantal jaar overleden is, maar het huis staat er nog. Samen hadden we het erover dat het grappig is dat je aan zo’n plekje warme herinneringen kan hebben. Het bracht ons even terug naar leuke en grappige momenten die ons zijn bijgebleven.

In deze tijd met een lockdown en avondklok, heb je vast meer tijd met elkaar. Benut die tijd eens om leuke en warme herinneringen op te halen. Een herinnering kan letterlijk en figuurlijk in iets kleins zitten!

Meer berichten