Afbeelding
Foto:

Marinde: tot zover en verder

Column Column

Dit was het dan. Mijn tijd bij De Schakel zit erop. Een tijd waar ik met veel plezier aan terugdenk. Een tijd die voornamelijk gekenmerkt wordt door vele veranderingen. Van middelbare scholier naar student. Van thuiswonend naar uitwonend. Van een bijbaan in de supermarkt naar een 40 uur durende werkweek. En niet te vergeten: alle ervaringen en lessen die mijn tussenjaar met zich meebracht. Al deze momenten zijn grotendeels terug te vinden in de 22 columns die ik tot nu toe heb geschreven. Dit wordt nummer 23 en daarmee ook de laatste. Hierna leg ik mijn pen neer. Of nou ja, voor nu dan. Maar voordat ik vooruitblik, eerst een moment voor wat is geweest.

Tot zo ver heb ik jullie, lezers van De Schakel, iedere maand meegenomen in het turbulente leventje dat ik de afgelopen twee jaar had. Columns over reanimatiecursussen, surveilleren bij schoolexamens, wonen en werken in Oostenrijk, het bestaan in Zwitserland en het nog vrij recente studentenleven, alles kwam voorbij.

Tot zo ver heb ik geprobeerd te laten zien dat ik meer ben dan alleen mijn naam. Want, zo concludeerde ik in mijn allereerste column, is onze naam niet ons volledige identiteit en als onze naam ‘’alles al zou vertellen dan had ik u niks meer te vertellen in de komende columns.’’.

Wat komen gaat is nog niet volledig duidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat ik zal afbuigen van de columns en richting de essays ga bewegen. Een tak waarbinnen ik de literatuur aan de filosofie kan koppelen, de economie kan verbinden met de politiek. Om zo niet te langer te beschrijven wat ik doe, maar wat ik zie. Iets dat mij een aantal jaar geleden al werd aangeraden.

Maar nu eerst een moment van stilte. En zo rest mij alleen nog maar te zeggen:

Beste lezer,

Het was me een waar genoegen. Bedankt.

Advertenties uit de krant