Arco: een beetje optimisme

Wellicht ging u net als ik deze zomer met een bezorgd gevoel op vakantie. Dat had niet in de te maken met de financiële huishouding van de gemeente (is dat miljoen al gevonden?). Het kwam vooral door de berichten in de ochtendkrant en de beelden in het televisiejournaal. In het Oosten van Europa en in het Midden-Oosten worden conflicten uitgevochten die weleens verder uit de hand kunnen lopen. Waar zal dat eindigen?

Vreemd genoeg werd ik een beetje optimistisch door een bezoek aan een oud slagveld.

Bij het plaatsje Dybbøl leed Denemarken in 1864 een verpletterende nederlaag tegen de Duitsers. Het was het dieptepunt van een lang slepend conflict, dat ook al in 1848 tot een oorlog had geleid. Denemarken wilde in haar Duitstalige gebieden de Deense taal invoeren. De Pruisische leider Bismarck kon een oorlog goed gebruiken om de Duitsers te verenigen en uiteindelijk in één rijk samen te voegen. Hij viel Denemarken binnen om zijn ‘onderdrukte’ volksgenoten te hulp te komen.

Denen en Duitsers vochten een genadeloze oorlog uit. De Duitsers wonnen en kregen een groot deel van Denemarken in handen. Pas in 1920 kwam na een referendum de tegenwoordige grens tot stand. Sindsdien ligt Dybbøl weer in Denemarken.

Het duurde jaren voordat de spanningen tussen Duitsers en Denen waren afgenomen. Tegenwoordig leeft er een kleine Duitstalige minderheid in Denemarken. Ze zijn in het straatbeeld niet zichtbaar.
Aan de Duitse kant van de grens leeft een Deense minderheid die in plaatsen als Flensburg van zich doet spreken met onder meer een eigen politieke partij en een eigen krant.

Over en weer is er een druk grensverkeer. De Denen gaan op koopjesjacht in Duitsland, de Duitsers gaan graag op vakantie in Denemarken. Wie had dat kunnen denken op dat slagveld in 1864. Denk daar maar eens aan als je weer de televisie aan zet.