Willemijn: tentoonstelling

Dit semester is mijn klas bezig geweest met het opzetten van een tentoonstelling. Elk jaar zullen we de opdracht krijgen om een tentoonstelling op te zetten, om ons voor te bereiden op de examen tentoonstelling. 

We zijn met een grote groep van 37 en moesten de rollen verdelen. Er was een communicatie groepje, een curator groepje, een inrichting groepje en een PR groepje. Ik kwam terecht bij communicatie. Mijn contributie kwam neer op een paar mails sturen, waar ik best blij mee was want ik had het al druk genoeg met mijn eigen werk. Twee weken voor de deadline begon ik aan mijn eindwerk te werken. Ik wilde protheses maken en die uiteindelijk combineren met make-up om foto’s van te nemen. Dat hele proces was nieuw voor mij en moest in een keer goed als ik wilde dat het op tijd af kwam.

Eerst vormde ik met klei de vormen die ik wilde dat de protheses zouden krijgen op een gipsen afgietsel van mijn gezicht en op het lichaam van een mannequin. Daarna bracht ik lagen en lagen latex aan. De latex bleek moeilijk om te gebruiken en het oppervlak van de protheses eindigde ribbelig. Niet ideaal maar het bleek uiteindelijk geen probleem.

Ik had geen helder plan voor de make up toen ik de protheses maakte. Maar ik vertrouwde erop dat wanneer alle protheses op mijn lichaam zaten ik de mogelijkheden voor me zou kunnen zien en iets zou bedenken.

Ik had mijn zusje gevraagd om me te helpen fotograferen. Ze was zo lief om de spiegel voor me te houden wanneer ik beide handen nodig had om de protheses aan te brengen. Na vier uur lang bezig te zijn met de make-up was het al donker en moesten we nog foto’s maken. We gebruikte bijna alle lampen in mijn kamer om genoeg licht te creëren zodat we goede foto’s konden maken. Anneke ging los met de camera en de resulterende waren perfect. 

Een paar dagen later kon ik ze uitprinten, net op tijd voor de deadline.