Fotograaf Cees Bakker: zonder vrijwilligers is er geen club
BARENDRECHT – Clubfotograaf van BVV en de belangrijkste man achter het jubileumboek, Cees Bakker (75) is naast fotograaf en erelid van BVV vroeger ook speler geweest.
Door Daan de Jong
“Het begon eigenlijk heel simpel,” zegt Cees. “Fotografie… dat was gewoon interesse. Een hobby. Alleen een beetje uit de hand gelopen.”
Hij lacht even, maar zijn verhaal krijgt al snel een andere toon. “Mijn betrokkenheid bij de club? Dat is een ander verhaal.” Op zijn 23e breekt hij zijn been. “Mijn hele onderbeen lag eruit tijdens een wedstrijd. Operatie, een plaat met schroeven erin. Uiteindelijk zat ik nog negen maanden in het gips.”
Thuiszitten was geen optie. “Ik dacht: als ik toch niks kan, ga ik een avondstudie doen. En bij de club rolde ik er een beetje in. ‘Als ik kan helpen, laat maar weten,’ zei ik. Voor ik het wist zat ik er zestien jaar in als pupillen- en wedstrijdsecretaris.”
Ondertussen bleef die andere liefde kriebelen. “Fotografie vond ik altijd leuk, vooral actiefoto’s.” Samen met zijn zwager bouwde hij een doka. “Zwart-wit foto’s ontwikkelen, dat werk. En dan langs de lijn staan bij het eerste elftal.”
Zelf bleef hij ook actief in het voetbal. “Ik heb nog gespeeld, maar na die blessure dacht ik: dat niveau ga ik niet meer halen.” Hij koos bewust anders. “Ik ging zaalvoetballen met gasten van mijn leeftijd. Later weer met een vriendenelftal op het veld. Toch nog bezig blijven met het spel.”
Tot het weer misging. “Zelfde been, weer gebroken. Ik lag op het veld en zei: ‘Mijn schoenen gaan uit en die trek ik nooit meer aan.’ En dat was ook zo.”
Maar stoppen met de club? Nee. “Je blijft toch betrokken. Bestuur, onderhoud, schilderen… alles.” Fotografie kwam later weer terug, rond 1998. “Voor de eerste presentatiegids vroegen ze me foto’s te maken. En vanaf dat moment werd ik eigenlijk de huisfotograaf.”
Met de komst van digitale camera’s ging het pas echt los. “Toen kon je weer doen wat je vroeger in de doka deed, maar dan makkelijker. En ik heb mijn eigen stijl ontwikkeld.” Hij is daar duidelijk in: “Voor mij is een actiefoto pas goed als er een duel in zit met de bal, strijd of emotie. Anders vind ik het niks.”
Hij leunt iets naar voren. “Het gaat om het moment, weten waar die bal komt en snel anticiperen. Dat is ervaring.”
Jubileumboek
Bij het jubileumboek pakte hij het net zo aan. “Wij wilde geen veredelde presentatiegids maken. Het moest een verhaal zijn. Van boerenclubje naar topamateur.” Foto’s spelen daarin een hoofdrol. “Mensen pakken zo’n boek en gaan eerst kijken. Dus die beelden moeten kloppen met het verhaal.”
Het selecteren van foto’s was niet het moeilijkste. “Je moet keuzes maken. Actiefoto’s zijn leuk, maar voor zo’n boek minder belangrijk.” Wat wél belangrijk is? “De historie. De mensen. De vrijwilligers.”
Daar wordt hij serieuzer van. "Als je dat boek leest, snap je pas hoe belangrijk vrijwilligers zijn. Een club draait daarop.” Hij geeft een voorbeeld van een familie die generaties lang alles deed binnen de vereniging. "Dat zie je niet, maar dat ís de club.”
En dat is precies waarom dat boek er moest komen. "Niet alleen voor nu, maar voor later. Zodat mensen zien wat er achter zo'n club zit.” Hij haalt zijn schouders op en glimlacht. "Want uiteindelijk… zonder die mensen is er gewoon geen club.”
Het jubileumboek is elke zaterdag voor 19,26 euro te koop in de kantine. Ook in de bestuurskamer kan het boek rondom thuisduels worden aangeschaft via Klaas Groenendijk. Het boek is ook te verkrijgen bij boekhandel The Read Shop en bij slijterij De Wijnkelder of te reserveren via redactie@
bvvbarendrecht.nl.