
“It’s not unusual” dat Robby Griekspoor harten verovert als Mr Jones
AlgemeenBARENDRECHT - Van de een op de andere dag zijn de dromen van de Barendrechtse Robby Griekspoor (59) uitgekomen. Door zijn optredens bij het SBS6-programma Battle of the Bands is hij ontdekt en loopt zijn agenda nu over van de afspraken. Gelukkig had hij nog even tijd tussendoor voor De Schakel.
“Ik zing al vanaf mijn achttiende”, vertelt hij. “Ik droomde altijd van een doorbraak, maar het bleef bij optredens op feesten en bruiloften.” Daar genoot Robby ook van. Het optreden zit hem in zijn bloed. “Ik keek al drie jaar naar Battle of the Bands en besloot me op te geven als tribute-zanger Tom Jones. Ik zong al vaak zijn muziek. Er was een klein probleempje: ik had geen band.”Robby deed een oproep en een paar dagen voor de audities had hij het voor elkaar. “We kwamen door de audities en mochten meedoen aan het programma.”
In tien dagen werden alle shows opgenomen, dat betekende ruim vijftien uur per dag aan de slag. “Het was geweldig leuk om te doen”, zegt Robby enthousiast. “Mijn vrouw Nicole was er de hele tijd bij, en samen met de band en alle andere deelnemers ontstonden er leuke contacten. Logisch als je continu in dezelfde ruimte bent met elkaar. Bij de eerste show schoot ik even vol. Ik vond het zo fantastisch dat ik daar mocht staan tegenover zo’n indrukwekkende jury.”
De finale kwam in maart op televisie. Robby en zijn band werden derde en mochten een half uur optreden in de Ziggo Dome. Op 22 juni zal dit optreden op tv worden uitgezonden.
“Mijn hele leven is compleet veranderd”, zegt Robby. “Met de band ‘Just in Case’ trekken we van Barneveld naar Deventer. We staan in de theaters en zijn voor het nieuwe theaterseizoen ook al volop geboekt. Het mooie is dat ik in het Oude Luxor mag zingen en in december in Het Kruispunt. En in augustus treden we op bij het Barendrechtse festival Picknick in ‘t Park. Dan kom ik op de scooter”, zegt hij lachend.
Robby werkte als koppelbaas in de bouw, maar hier is hij mee gestopt. “Daar heb ik geen tijd meer voor. Ik moet er nog aan wennen dat mijn dag nu vaak pas eind van de middag start als ik met de band op weg ga. Ik ben nog steeds voor zevenen wakker.”Aandacht als zanger kreeg hij sowieso al veel, maar nu heeft het grotere vormen aangenomen. “Boodschappen doen kost me nu een uur in plaats van tien minuten”, lacht hij. “Mensen willen met mij op de foto. En ik krijg berichtjes van vrouwen die mij helemaal geweldig vinden. Gelukkig kan Nicole dat goed handelen. Ik houd wel van die aandacht. Maar ik blijf gewoon die jongen uit het arbeidersgezin, hoor. Met beide voeten op de grond.”
Robby geniet zo enorm van alle kansen die nu op zijn pad komen. Hoe hij in de watten gelegd wordt in de theaters, dat hij John de Mol een hand kon geven – die hem ook op het hart drukte dat hij er vooral van moest genieten, want voordat je het weet is het een herinnering – en de mensen die blij worden van de nummers die hij zingt.
“De muziek van Tom Jones gaat mij nooit vervelen.” Het nummer ‘It’s not unusual’ staat zelfs op zijn arm getatoeëerd, in de vorm van zijn eigen hartslag. “Ik heb hem zelf nooit ontmoet, maar daar hoop ik wel op. Dat zou geweldig zijn.”
Voordat ik afscheid van Robby neem, wil ik nog één ding van hem weten. Hoe lang ben je? Robby begint te lachen. “1,99 meter,” zegt hij. Handig om te weten, want het is een van de meestgestelde Google-vragen over hem.
Wie de tribute-zanger Mr. Jones ook eens live wil zien optreden, kan een kaartje kopen voor Picknick in ‘t Park via www.picknickintpark.com.
(tekst: Astrid Potuijt)















