Wijkagent Hanna de Swart: einde van het jaar

Met het einde van het jaar in het vooruitzicht kijken wij terug op het afgelopen jaar. We kijken terug op alle gebeurtenissen, op de mooie momenten die beleefd zijn en de herinneringen die zijn gemaakt. Maar ook op de momenten die indruk hebben gemaakt op de mens achter het uniform. Een mens, met gevoel en met een thuis.

De briefing is net voorbij en samen met mijn collega stappen we in ons dienstvoertuig. De toegangspoort van het politiebureau gaat open en we rijden het bureau uit. Aan het begin van de dienst weten we nooit wat ons die dag te wachten staat. Dat vind ik dan ook het leuke aan het politiewerk. Het gepraat op de portofoon gaat de hele dag door en door ervaring leren we de meldingen uit ons gebied te filteren. Ik hoor de meldkamer ons roepnummer oproepen en ik reageer dat wij beschikbaar zijn. De meldkamer verzoekt ons om naar een locatie te gaan waar zojuist een ernstige aanrijding heeft plaatsgevonden. We krijgen toestemming voor het voeren van de optische- en geluidssignalen en rijden met spoed naar de locatie van het incident.

We zijn in de buurt en zijn binnen enkele minuten bij de incidentlocatie. We zien dat een fietser bij de aanrijding betrokken is en het slachtoffer is er ernstig aan toe. Tijdens de politieopleiding worden we opgeleid voor allerlei verschillende situaties. Van fysieke aanhoudingen tot gesprekstechnieken en hulpverlenen. We verlenen direct eerste hulp en werken efficiënt samen met de ambulance en de brandweer.

Op het moment van de melding zit ik in mijn adrenaline en ben ik scherp. Na de melding rijden mijn collega en ik terug naar het politiebureau om alles op papier te zetten. We kijken elkaar aan en dat is het moment dat de adrenaline zakt en het besef komt. We drinken eerst een kop koffie en bespreken de melding na. Nadat alle administratie is afgehandeld geef ik aan onze meldkamer door dat wij weer beschikbaar zijn voor de meldingen.

Na mijn dienst rij ik naar huis en denk ik na over de meldingen van de afgelopen dag. Thuis, een plek waar ik geen politieagent ben, maar gewoon Hanna. Thuis, waar ik mijn leven deel met vrienden en familie. Thuis, een plek waar ik alle herinneringen van mijn werk mee naar toe neem. Zoals ik zei, gewoon een mens, met gevoel en met een thuis.

Ook tijdens de feestdagen blijven wij waakzaam en dienstbaar. Wanneer het nodig is, waar het nodig is. Ik wens u goede feestdagen en een veilig en gezond 2026.